czwartek, 29 grudnia 2011

Alimenty dla dziecka - określanie ich wysokości

Rozpad rodziny staje się coraz częstszym zjawiskiem i stanowi narastający problem społeczny. Jest on tym większy, że przeważająca część, rozchodzących się par, posiada wspólne dzieci, których koszty utrzymania z wiekiem stale wzrastają. Warto więc zastanowić się na jakiej podstawie i w jakiej wysokości możemy domagać się alimentów na dziecko. W celu ustalenia zakresu, formy i wysokości obowiązku alimentacyjnego rodziców wobec dziecka zastosowanie znajdują przepisy ogólne Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego w szczególności art.133 oraz art. 135 i 136.

Alimenty dla dziecka - określanie ich wysokości
Alimenty dla dziecka - określanie ich wysokości

Przy określaniu wysokości alimentów należy kierować się dwiema przesłankami. Pierwszą z nich będą usprawiedliwione potrzeby dziecka. W praktyce sprowadza się to tego, że inna będzie wysokość alimentów, jakie będzie można uzyskać na chore bądź wymagające opieki dziecko niż na dziecko zdrowe. Znaczącym czynnikiem przy określaniu wysokości alimentów jest również wiek dziecka, im dziecko będzie starsze tym większe stają się jego potrzeby, a to determinuje zwiększone wydatki na jego utrzymanie.

Drugą istotną przesłanką mającą wpływ na wysokość świadczeń alimentacyjnych są możliwości zarobkowe i majątkowe zobowiązanego rodzica. Każdy z rodziców zobowiązany jest zaspokoić potrzeby dziecka w częściach odpowiadających ich możliwościom. Rodzic zobowiązany do alimentacji, który uzyskuje wysokie uposażenie, może zostać zobowiązany do ponoszenia wyższych kwot alimentów, niżby to miało miejsce w sytuacji osiągania przez niego minimalnej pensji. W sytuacji całkowitego braku możliwości zarobkowych i majątkowych jednego z rodziców, cały obowiązek alimentacyjny spoczywa na drugim rodzicu.

W tym miejscu należy wskazać, że wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, może polegać także, na osobistych staraniach o jego utrzymanie lub wychowanie tj. świadczenie w naturze. Analogiczna sytuacja zachodzi w przypadku, gdy dziecko znajduje się pod opieką tylko jednego z rodziców, tym samym obowiązek tego rodzica nie jest zobowiązaniem pieniężnym, lecz polega na alimentacji dziecka w naturze u  siebie w domu i sprowadza się do osobistych starań w celu należytego wychowania dziecka. 

Tak więc obowiązek alimentacyjny może dla jednego z rodziców przybrać formę pieniężną, dla drugiego zaś określony zostanie w naturze, choć  w tym przypadku oznaczony będzie konkretnie (zobowiązanie będzie ściśle określać zakres czynności świadczonych na rzecz dziecka), choć nie cyfrowo. 

Podkreślić należy, że wysokość świadczeń alimentacyjnych nie musi być ustalona raz na zawsze. Podobnie jak zwiększają się obciążenia finansowe rodzica w trakcie wychowywania dziecka, tak samo wysokość świadczeń powinna proporcjonalnie ulegać podwyższeniu. Wraz z dojrzewaniem dziecka zmieniają się jego potrzeby, zmienia się struktura i wysokość wydatków, jakie ponoszą rodzice. Stąd w sytuacji, w której rodzic wychowujący nie jest w stanie zaspokoić potrzeb dziecka pomimo otrzymywania alimentów, powinien wystąpić o ich zmianę - podwyższenie. Takie samo roszczenie będzie przysługiwać dziecku z chwilą uzyskania przez niego pełnoletności.

Maciej Radomski

pl. Grunwaldzki 3/2b 
58-100 Świdnica 
tel. kom.: 505 107 131 
faks/tel.: 074 850 51 51 
biuro@causakancelariaprawna.eu 

Brak komentarzy: